Όταν το κατέβασμα μιας αφίσας αποδεικνύει το έλλειμμα δημοκρατίας, ελευθερίας και επιστημονικής καταρτίσεως και σηματοδοτεί μια νέα αρχή διαλόγου και ενημερώσεως.
Πέρασαν λίγες μέρες από την ανάρτηση και το κατέβασμα μιας αφίσας. Πρόκειται, όπως καταλαβαίνετε, για τη γνωστή πλέον αφίσα υπέρ των αγέννητων παιδιών. Μου προκάλεσε το ενδιαφέρον να διαβάσω πολλά άρθρα γι’ αυτό το θέμα, άλλα υπέρ και άλλα κατά των απόψεών της. Σαν καταστάλαγμα όλων αυτών θα ήθελα, χωρίς πάθος και χωρίς να θέλω να κάνω το δάσκαλο, να θέσω μερικά ερωτήματα, πιστεύοντας ότι έτσι θα συμβάλλω θετικά, έστω και κατ΄ ελάχιστον, στον προβληματισμό γύρω από το θέμα που ανέκυψε.
Το Κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!» δημιουργήθηκε πριν 2 χρόνια περίπου από 19 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία και Φορείς των Αθηνών, με σκοπό να ενημερώνει με κάθε νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο τους συμπολίτες μας για το θαύμα της Ζωής του αγέννητου παιδιού, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα και την Ορθόδοξη παράδοσή μας, αλλά και να βοηθά όσες γυναίκες πιέζονται για έκτρωση και επιθυμούν να κρατήσουν το παιδί τους.
Η άμβλωση ήταν η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως μέσα στο 2019, σύμφωνα με στοιχεία που κυκλοφόρησε το Worldometers.info, ένας ιστότοπος που χρησιμοποιεί αναφορές από τις κυβερνήσεις όλου του Κόσμου για την παρακολούθηση των δημογραφικών στοιχείων, καθώς και άλλων ζωτικής σημασίας στατιστικών στοιχείων.
Πρόσφατα μια Κυριακάτικη εφημερίδα με εξώφυλλο της και πηγαίνοντας, μάλλον, κόντρα στο εν πολλοίς επιβεβλημένο ρεύμα, που επικρατεί απέναντι στο κρίσιμο ζήτημα της έκτρωσης, δημοσίευσε στο εξώφυλλο της την ελπιδοφόρο προσπάθεια του κινήματος «Αφήστε με να ζήσω». Μίας δράσης που υποστηρίζει το δικαίωμα στη ζωή του εμβρύου, τιμώντας με τον τρόπο αυτό την καθιερωθείσα από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας ημέρα «αγεννήτου παιδιού». Όπως αναμενόταν, η δημοσίευση αυτή δίχασε την κοινή γνώμη και αποτέλεσε αφορμή έναρξης μια συζήτησης ευρύτερης, νομικής και βιοηθικής πάνω ακριβώς στο θέμα της άμβλωσης. Μάλιστα, διεφάνη μια τάση μεροληψίας από τα ΜΜΕ με προβολή μόνο των θέσεων όσων τασσόταν υπέρ των εκτρώσεων. Οι δε υποστηρικτές της άποψης αυτής εμφανίστηκαν σφόδρα επιθετικοί και παρουσίαζαν ως ‒ πάνω-κάτω ‒ παλιάνθρωπο, όποιον εξέφραζε θέση κατά της αμβλώσεως.
Το Κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!» είναι ένα κίνημα Υπέρ της Ζωής του Αγέννητου παιδιού (Pro-life).
Βασική αρχή του κινήματος «Αφήστε με να ζήσω!» είναι η επιστημονική θέση ότι αρχή της ανθρώπινης ζωής είναι η πρωταρχική στιγμή της σύλληψης (δηλ. της γονιμοποιήσεως του ωαρίου από το σπερματοζωάριο).
Η ανθρώπινη ζωή που δημιουργείται τη στιγμή της γονιμοποίησης, ως μονοκύτταρος ζυγώτης, είναι ήδη άνθρωπος και αξίζει ως άνθρωπος την τιμή και την προστασία.
Οποιαδήποτε καταστροφική δράση επί της ανθρώπινης ζωής, είτε άμεσα με τη μορφή μηχανικής ή χημικής ή άλλης (π.χ ακτινοβολίας κλπ.) επέμβασης, είτε έμμεσα με τη μορφή στέρησης των υποστηρικτικών της ζωής λειτουργιών, που αφορούν τον νεοσχηματισθέντα άνθρωπο, και σε οποιοδήποτε στάδιο ανάπτυξης αυτού (ως ζυγωτού, μοριδίου, βλαστοκύστης, πρώιμα εμφυτευμένου εμβρύου ή επόμενου σταδίου ανάπτυξης έως και τον τοκετό), η οποία οδηγεί σε καταστροφή και τερματισμό της ζωής του, συνιστά αφαίρεση ανθρώπινης ζωής και είναι πράξη που προσβάλλει άμεσα το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στη ζωή.
Το κίνημά μας για λόγους επιστημονικούς και με βάση την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία είναι αντίθετο σε οποιαδήποτε τέτοια πρακτική και υποστηρίζει την ανθρώπινη ζωή από τη στιγμή της γονιμοποίησης.