Η γυναικολόγος και υπέρμαχος των εκτρώσεων Christine Henneberg, κατέγραψε τις εμπειρίες της, μεταξύ δε αυτών και τον τρόπο έκανε την έκτρωση ενός άθικτου μωρού, το οποίο κατόπιν είδε να κινείται έξω από την μητέρα του.
Όταν η Caroline Strzesynski αποφοίτησε από την νοσηλευτική σχολή, είχε σχέδιο να εργαστεί σε μονάδα τοκετών και να γίνει μαία. Τα τοπικά μαιευτήρια, όμως, δεν την προσλάμβαναν εάν δεν είχε πρώτα δύο χρόνια νοσηλευτικής εμπειρίας. Μια μέρα, η Strzesynski προσκλήθηκε από μια γνωστή της να παρακολουθήσει την εργασία της σε μια κλινική αμβλώσεων. Αυτή δέχτηκε την προσφορά.
Σήμερα η Μελίσσα επιμένει ότι είναι «ένας από τους πιο τυχερούς ανθρώπους στον κόσμο», γιατί κατ' αρχήν επέζησε, στην συνέχεια απέκτησε θετούς γονείς και αργότερα γνώρισε και την βιολογική της μητέρα. Δηλώνει: «Η βιολογική μου οικογένεια είναι ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου».
Η περίπτωση του βιασμού προκαλεί εντάσεις κάθε φορά που συζητείται το θέμα της άμβλωσης.
Κανένας δεν μου είχε πει πως η διαδρομή θα ήταν τόσο όμορφη!
Ανδρόγυνο ανάγκασε την γυναίκα που κυοφορούσε το παιδί τους να κάνει έκτρωση στις 20 εβδομάδες γιατί ήπιε αλκοολούχο ποτό
Η Kat Rosenfield, φεμινίστρια δημοσιογράφος, υπέρ του δικαιώματος στην «επιλογή», διαπραγματεύεται το θέμα του πένθους του πατέρα που χάνει το παιδί του από την «επιλογή» της γυναίκας.
Δύναμη και ηρωισμός είναι να θυσιάζεις την άνεσή σου για εκείνους που αγαπάς, όχι να θυσιάζεις εκείνους για να απολαύσεις τα « υποτιθέμενα» δικαιώματά σου
Μετά την έκτρωση του μωρού της των 21 εβδομάδων, άρχισαν οι εφιάλτες για το πού κατέληξε το σώμα του μωρού της…
Η ακτιβίστρια υπέρ της έκτρωσης γυναικολόγος Jessica Chen θριαμβολογεί αλλά συγχρόνως θρηνεί μετά την απόφασή της να κάνει έκτρωση το μωρό της στις 23 εβδομάδες. Μιλά για την «πολυτέλεια» και «τα βασανιστικά κομμάτια της «επιλογής» της να βάλει τέλος στη ζωή του παιδιού της, πράξη που όπως παραδέχε
Το Κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!» είναι ένα κίνημα Υπέρ της Ζωής του Αγέννητου παιδιού (Pro-life).
Βασική αρχή του κινήματος «Αφήστε με να ζήσω!» είναι η επιστημονική θέση ότι αρχή της ανθρώπινης ζωής είναι η πρωταρχική στιγμή της σύλληψης (δηλ. της γονιμοποιήσεως του ωαρίου από το σπερματοζωάριο).
Η ανθρώπινη ζωή που δημιουργείται τη στιγμή της γονιμοποίησης, ως μονοκύτταρος ζυγώτης, είναι ήδη άνθρωπος και αξίζει ως άνθρωπος την τιμή και την προστασία.
Οποιαδήποτε καταστροφική δράση επί της ανθρώπινης ζωής, είτε άμεσα με τη μορφή μηχανικής ή χημικής ή άλλης (π.χ ακτινοβολίας κλπ.) επέμβασης, είτε έμμεσα με τη μορφή στέρησης των υποστηρικτικών της ζωής λειτουργιών, που αφορούν τον νεοσχηματισθέντα άνθρωπο, και σε οποιοδήποτε στάδιο ανάπτυξης αυτού (ως ζυγωτού, μοριδίου, βλαστοκύστης, πρώιμα εμφυτευμένου εμβρύου ή επόμενου σταδίου ανάπτυξης έως και τον τοκετό), η οποία οδηγεί σε καταστροφή και τερματισμό της ζωής του, συνιστά αφαίρεση ανθρώπινης ζωής και είναι πράξη που προσβάλλει άμεσα το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στη ζωή.
Το κίνημά μας για λόγους επιστημονικούς και με βάση την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία είναι αντίθετο σε οποιαδήποτε τέτοια πρακτική και υποστηρίζει την ανθρώπινη ζωή από τη στιγμή της γονιμοποίησης.