Από την Anne Marie Williams, RN, BSN, για την ιστοσελίδα του LiveΑction News
Όταν η Caroline Strzesynski αποφοίτησε από την νοσηλευτική σχολή, είχε σχέδιο να εργαστεί σε μονάδα τοκετών και να γίνει μαία. Τα τοπικά μαιευτήρια, όμως, δεν την προσλάμβαναν εάν δεν είχε πρώτα δύο χρόνια νοσηλευτικής εμπειρίας. Μια μέρα, η Strzesynski προσκλήθηκε από μια γνωστή της να παρακολουθήσει την εργασία της σε μια κλινική αμβλώσεων. Αυτή δέχτηκε την προσφορά.
Εκείνη την εποχή, ήταν γενικά υπέρ της «επιλογής» με την γενική έννοια, δηλαδή πίστευε ότι η άμβλωση ήταν μια νόμιμη μορφή υγειονομικής περίθαλψης για τις γυναίκες, χωρίς ωστόσο η ίδια να έχει κάποια προσωπική εμπειρία με αυτήν.
Μέχρι το τέλος της ημέρας, παρακολουθώντας την γνωστή στην εργασία της, και έχοντας βοηθήσει στην αίθουσα ανάνηψης μετά τις εκτρώσεις, είχε προσληφθεί. Για ένα χρόνο, εργάστηκε με μερική απασχόληση στην κλινική και κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου προσλήφθηκε και από μια άλλη κλινική αμβλώσεων, την τοπική Planned Parenthood.
Δυσκολίες στην εξεύρεση γιατρού
Η θυγατρική της Planned Parenthood, όπου εργαζόταν, δεν έκανε αμβλώσεις και η καθημερινή της εργασία ήταν η συμβουλευτική σχετικά με τα αντισυλληπτικά, η τοποθέτηση ενδομήτριων συσκευών και η διενέργεια κολποσκοπήσεων και άλλων γυναικολογικών επεμβάσεων. Έγινε σύμβουλος για τον HIV, έλεγχε για ΣΜΝ και η κλινική τις κάλυψε τα έξοδα για να αποκτήσει πτυχίο Νοσηλεύτριας Γυναικείας Υγείας, ώστε να μπορεί να συνταγογραφεί, επειδή δυσκολευόταν να έχουν γιατρό στο προσωπικό.
Όπως δηλώνει η ίδια, το πρώτο που θα έπρεπε να την προβληματίσει στην Planned Parenthood ήταν ότι σταμάτησαν να κάνουν προγεννητικές εξετάσεις, όταν εκείνη ήταν έξι μηνών έγκυος στο πρώτο της παιδί. Εκείνη την εποχή, δεν είχε καταφέρει να συναρμολογήσει το πάζλ και να καταλάβει ότι το επιχειρηματικό μοντέλο της Planned Parenthood βασιζόταν στην ώθηση των γυναικών προς την άμβλωση και όχι προς την γονεϊκότητα. Το σημαντικότερο, όμως, που την βοήθησε να καταλάβει πως εκεί που δούλευε υπήρχαν «άλλου τύπου» στόχοι ήταν η μεταστροφή της στον Χριστιανισμό.
Εγκαταλείποντας την Planned Parenthood
Έξι χρόνια αργότερα, κάποια στιγμή, η Strzesynski ταξίδεψε με την διευθύντρια της κλινικής της σε μια άλλη θυγατρική κλινική της Planned Parenthood για να εκπαιδευτεί στην τοποθέτηση στο μπράτσο του ορμονικού αντισυλληπτικού εμφυτεύματος Nexplanon.
Το πρωί διδάχθηκε την τοποθέτηση, και το ίδιο απόγευμα έπρεπε να εξασκηθεί σε αυτή τοποθετώντας το εμφύτευμα σε γυναίκες που μόλις είχαν κάνει αμβλώσεις.
Η Strzesynski είχε ήδη γεννήσει δύο παιδιά εκείνη την περίοδο και γνώριζε πώς η άμβλωση είναι αντίθετη με το θέλημα του Θεού. Ο καθημερινός της ρόλος στη κλινική που εργαζόταν μέχρι τότε ήταν «αποκομμένος» από την άμβλωση. Όταν μπήκε στην κλινική της εκπαίδευσης, «όσα είδε, οι ήχοι, η μυρωδιά του θανάτου – όλα όσα θύμιζαν άμβλωση της ήρθαν ξανά στο μυαλό».
Εκείνη την ημέρα, η γιατρός που έκανε τις αμβλώσεις καθυστέρησε. Μόλις έφτασε, είχε -σύμφωνα με την Strzesynski- ανώριμη συμπεριφορά. Συνοδευόταν από έναν ειδικευόμενο, στον οποίο έδωσε εντολή να κάνει πράγματα για τα οποία δεν ήταν εκπαιδευμένος. Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση το υπόλοιπο προσωπικό. Η γιατρός όμως γελούσε, καθώς εκμυστηρευόταν στην Strzesynski ότι δεν είχε ξαναβάλει ποτέ Nexplanon και δήλωνε χαριτολογώντας: «Υποθέτω ότι καλύτερα είναι να διαβάσω πρώτα το φυλλάδιο οδηγιών χρήσης!»
Σε εκείνη την δύσκολη στιγμή, η Strzesynski σκέφτηκε: « Το θέλημα του Θεού είναι πια πολύ ξεκάθαρο για μένα». Εκείνη κιόλας την ώρα είπε στην διευθύντριά της: «Έχω δει και έχω ακούσει αρκετά για μία μέρα, ήρθε η ώρα να φύγω» και έφυγε χωρίς να ολοκληρώσει την εκπαίδευση.
Στον δρόμο για το σπίτι, μονολογούσε: «Το καταλαβαίνω ότι εγκαταλείπω, αλλά νιώθω ότι ο Κύριος με κάλεσε να ξεφύγω από αυτό».
Το πρόβλημα, όμως, δεν ήταν μόνο αυτό. Ο λόγος που η διευθύντρια της Strzesynski την είχε συνοδεύσει στην εκπαίδευση ήταν επειδή είχε ταυτόχρονα και μια δική της συνάντηση. Το θέμα της συνάντησης ήταν να αυξηθούν τα ποσοστά των αμβλώσεων.
Η Strzesynski σοκαρίστηκε όταν η διευθύντριά της αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η πρόληψη ανεπιθύμητων κυήσεων μέσω της αντισύλληψης δεν ήταν στόχος της Planned Parenthood. Αντίθετα, η διευθύντρια της είπε ότι η Planned Parenthood δεν ήθελε να μειωθεί ο αριθμός των αμβλώσεων επειδή «Έτσι βγάζουμε τα χρήματά μας!»
Πριν από αυτό, η Strzesynski πίστευε το ψέμα ότι οι αμβλώσεις ήταν "μόνο" το 3% των υπηρεσιών που παρείχε η Planned Parenthood — αλλά εκείνη την στιγμή κατάλαβε την πραγματικότητα ότι οι αμβλώσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι του επιχειρηματικού μοντέλου της εταιρείας. Αν και εργαζόταν εκεί για σχεδόν 15 χρόνια, υπέβαλε την εξάμηνη επαγγελματική της προειδοποίηση ότι θα αποχωρούσε.
Την τελευταία της μέρα της στην κλινική είχε ήδη βρει νέα εργασία στο τοπικό τμήμα δημόσιας υγείας. Πέρα όμως από την νέα της εργασία, πήγε σε σεμινάρια, καλλιέργησε την χριστιανική της πίστη και άρχισε να προσεύχεται έξω από κλινικές αμβλώσεων, δηλώνοντας δημόσια την αντίρρησή της στις αμβλώσεις.
Αμφισβητώντας την νοοτροπία της αντισύλληψης
Μετά από τέσσερα χρόνια εργασίας στο τμήμα υγείας, άνοιξε μια θέση εργασίας για υπηρεσίες υγείας στο τοπικό κολλέγιο. Για εκείνη ήταν η «καλύτερη δουλειά που είχε ποτέ», επειδή είχε ελεύθερες διακοπές, βράδια και Σαββατοκύριακα, καθώς και ένα ευέλικτο πρόγραμμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Εξακολουθούσαν, όμως, να υπάρχουν «πολλά αντισυλληπτικά... μεγάλος αριθμός σπιράλ και Nexplanons» που όλα ήταν μέρος της δουλειάς της.
Εκεί, κατά την διάρκεια των πρώτων εννέα ετών που εργάστηκε, παρατήρησε πολλές νεαρές γυναίκες που παρουσίαζαν την μία πυελική λοίμωξη μετά την άλλη.
Σκέφτηκα -λέει η ίδια- ότι «κάποια στιγμή, έπρεπε να καθίσω με την καθεμία και να τους πω: Δεν ξέρω τί γίνεται εκεί μέσα, αλλά πρέπει να βγάλουμε το σπιράλ επειδή υπάρχει κάποιο είδος φλεγμονής». Όταν κάποτε προσπάθησε να αφαιρέσει τα σπιράλ, δεν τα κατάφερε. Η ζημιά που προκλήθηκε ήταν τόσο μεγάλη που απαίτησε χειρουργική αφαίρεση.
Τότε, άρχισε να προβληματίζεται για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των αντισυλληπτικών, τα οποία συνταγογραφούσε εδώ και χρόνια, καθώς και για το συναισθηματικό κόστος της κουλτούρας των πολλαπλών ερωτικών συντρόφων που υποστήριζαν αυτά τα αντισυλληπτικά.
Με την πάροδο του χρόνου, αυτά που παρατηρούσε άρχισαν να την ενοχλούν ακόμη περισσότερο - οι πυελικές μολύνσεις, τα απανωτά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, το άγχος και οι άλλες παρενέργειες (οι οποίες είτε προέκυπταν άμεσα από τα αντισυλληπτικά, είτε από την τακτική των γνωριμιών) τα οποία γίνονταν αποδεκτά στα τυφλά ως απαραίτητα κακά για την πρόληψη της εγκυμοσύνης.
Τελικά αποφάσισε: «Αυτή δεν είναι έντιμη ιατρική».
Παρόλο που ήξερε πως αυτά που θα έλεγε δεν θα άρεσαν, καθώς η ορμονική αντισύλληψη ήταν η βάση της πρακτικής ιατρικής, η Strzesynski ενημέρωσε τους ανωτέρους της ότι, με άμεση ισχύ, δεν θα συνταγογραφούσε πλέον αντισυλληπτικά.
Σταδιακά, οι ώρες της στην εργασία περιορίστηκαν, μέχρι που τελικά δεν της ανανέωσαν το συμβόλαιό της.
Μετάβαση στον φυσικό οικογενειακό προγραμματισμό και την ευαισθητοποίηση για την γονιμότητα
Την εποχή που σταμάτησε να συνταγογραφεί αντισυλληπτικά, η Strzesynski επικοινώνησε με έναν τοπικό γυναικολόγο που βοηθούσε τις ασθενείς να ελέγχουν οι ίδιες τη γονιμότητά τους με βάση δείκτες όπως η τραχηλική βλέννα, η θερμοκρασία του σώματος, οι ορμόνες των ούρων. Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν αυτές τις πληροφορίες για την πρόληψη, την επίτευξη εγκυμοσύνης ή/και τη γενική κατάσταση της υγείας τους.
Επίσης, η Strzesynski έμαθε για την επανορθωτική αναπαραγωγική ιατρική, μια ειδικότητα που αναγνωρίζει τη γυναικεία γονιμότητα ως θέμα ζωτικής σημασίας και επιδιώκει να αποκαταστήσει την υγεία εντοπίζοντας και θεραπεύοντας τις βασικές αιτίες, αντί να βάζει ένα «τσιρότο» στα θέματα αναπαραγωγής χρησιμοποιώντας την ορμονική αντισύλληψη.
Το 2024, η Strzesynski έγινε πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σε αναπαραγωγικά θέματα. Σήμερα, συμβουλεύει γυναίκες μετά από έκτρωση, νουθετεί τις γυναίκες ότι η έκτρωση και η αντισύλληψη είναι «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» και τις ενθαρρύνει να χρησιμοποιούν τον φυσικό οικογενειακό προγραμματισμό. Έχει υποβληθεί σε τριετή εκπαίδευση για να γίνει πιστοποιημένη επαγγελματίας μαία.
Ολοκληρώνοντας την αποστολή της.
Η ιστορία της Strzesynski είναι η ιστορία μιας νοσηλεύτριας που ολοκλήρωσε με επιτυχία τον επαγγελματικό της κύκλο μεταβαίνοντας από μια κλινική αμβλώσεων, στην προσευχή έξω από τις κλινικές εκτρώσεων. Αν και κάποτε συνταγογραφούσε αντισυλληπτικά νομίζοντας πως θα περιορίσει την άμβλωση, τελικά αναγνώρισε ότι οι κλινικές χρησιμοποιούν και κερδοσκοπούν από την άμβλωση, μετάνιωσε για την δράση της και τώρα βοηθά ουσιαστικά τις γυναίκες.
Η περίπτωσή της αποτελεί απόδειξη της δύναμης που έχει η ανθρώπινη θέληση και η μετάνοια.
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Αφήστε με να ζήσω!»
Πηγή: liveaction.org
