Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων στο Οντάριο μήνυσε την παρένθετη μητέρα που προσέλαβε, επειδή αρνήθηκε να κάνει έκτρωση στο μωρό που της παρήγγειλαν. Η έκτρωση ζητήθηκε όταν το αγοράκι διαγνώσθηκε με λαγώχειλο, μια σχετικά μικρή και εύκολα διορθώσιμη χειρουργικά πάθηση.
Η αγωγή, που κατατέθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο του Οντάριο τον Μάιο του 2026, ζητά από την μητέρα περίπου 600.000 δολλάρια ως αποζημίωση. Οι καλούμενοι «γονείς» ισχυρίζονται ότι η παρένθετη μητέρα δεν τους ενημέρωσε για την υγεία του μωρού, έθεσε το παιδί σε κίνδυνο, δεν ακολούθησε τις οδηγίες τους σχετικά με την ιατρική περίθαλψη, παραβίασε το απόρρητο και προκάλεσε στον έναν γονέα σοβαρή συναισθηματική δυσφορία.
Αρχικά, η παρένθετη μητέρα είχε καλή σχέση με το ζευγάρι. Η σύλληψη έγινε μέσω εξωσωματικής, χρησιμοποιώντας ωάριο δότριας και σπέρμα από τον καθένα από τους υποψήφιους πατέρες. Η σύγκρουση ξεκίνησε στα τέλη Ιουνίου 2024, όταν ένας υπέρηχος στις 22 περίπου εβδομάδες έδειξε ότι το μωρό που κυοφορούνταν τότε είχε χειλεοσχιστία και πιθανόν υπερωιοσχιστία και ένα μικρό καρδιακό ελάττωμα. Το ζευγάρι έστειλε στην παρένθετη μητέρα μια επιστολή απαιτώντας από αυτή να σκοτώσει το μωρό με έκτρωση, βάσει ρήτρας που υπήρχε στη συμφωνία παρένθετης μητρότητας.
Ανέφερε η επιστολή τους: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ιατρικές εξετάσεις δείχνουν ότι το έμβρυο έχει ή είναι πιθανό να έχει γενετική, χρωμοσωμική ή άλλη ανωμαλία ή ελάττωμα, και σύμφωνα με το άρθρο 8.5 (α) της συμφωνίας παρένθετης μητρότητας... θέλουμε να σας ενημερώσουμε για την επιθυμία μας να τερματιστεί η εγκυμοσύνη. Αν και πολύ δύσκολη, αυτή η απόφαση είναι ελεύθερη και τεκμηριωμένη».
Η παρένθετη μητέρα, που ήταν ανύπαντρη μητέρα και σωφρονιστική υπάλληλος στην περιοχή Muskoka του Οντάριο του Καναδά, αρνήθηκε. Επέμεινε να γίνουν περαιτέρω εξετάσεις και είπε ότι θα σκεφτόταν την έκτρωση μόνο εάν το μωρό δεν είχε ρεαλιστικές πιθανότητες επιβίωσης. Θεωρούσε το λαγώχειλο ως ένα αισθητικό – σε μεγάλο βαθμό - θέμα.
Οι ειδικοί του Νοσοκομείου Mount Sinai στο Τορόντο διαπίστωσαν αργότερα ότι το μωρό ήταν κατά τα άλλα υγιές, έχοντας μόνο το μικρό ελάττωμα του λαγώχειλου, το οποίο μπορούσε να αντιμετωπιστεί με χειρουργική επέμβαση και θεραπεία. Το ζευγάρι συμφώνησε να συνεχισθεί η εγκυμοσύνη.
Η σχέση ζεύγους – παρένθετης ωστόσο χάλασε μετά από αυτή την δυσκολία. Η παρένθετη μητέρα γέννησε στο σπίτι με μαίες όπως είχε αρχικά συμφωνηθεί, αν και το ζευγάρι ήθελε έναν τοκετό στο νοσοκομείο, λόγω του λαγώχειλου.
Το νεογέννητο είχε δυσκολίες στην αναπνοή μετά την γέννηση, αλλά ανέρρωσε γρήγορα, διότι οι μαίες του χορήγησαν οξυγόνο και κανόνισαν την μεταφορά του με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.
Όταν οι γονείς πήραν το αγόρι στο σπίτι, η παρένθετη μητέρα ζήτησε ανεπιτυχώς μια αποζημίωση περίπου 10.000 δολλαρίων για τα έξοδά της που σχετίζονταν με την εγκυμοσύνη, την απώλεια εισοδήματος, τις χαμένες συνταξιοδοτικές εισφορές και την διακομιδή του παιδιού. Αρχικά, κατέθεσε την αγωγή σε δικαστήριο για απλές υποθέσεις, όμως, σύμφωνα με την σύμβαση που είχε υπογράψει, αυτό το αίτημά της έπρεπε να περάσει από διαιτησία.
Το ομοφυλόφιλο ζευγάρι κατέθεσε και εκείνο αγωγή, 2 χρόνια μετά την γέννηση, για περίπου 600.000 δολάρια, κατά της ανύπαντρης μητέρας, ως αποζημίωση, ισχυριζόμενο ότι εκείνη δεν «ακολούθησε τις οδηγίες σχετικά με τις αποφάσεις που επηρεάζουν την ιατρική περίθαλψη του εμβρύου».
Η γυναίκα χαρακτήρισε την αγωγή ως «εκμετάλλευση» και δήλωσε ότι «το ζευγάρι φάνηκε να απορρίπτει το παιδί, επειδή δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες τους για τελειότητα».
Αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του ζευγαριού, δηλώνοντας ότι τους ενημέρωνε και δεν έκανε τίποτα που να θέτει σε κίνδυνο το παιδί. Δήλωσε: «Ξέρετε ότι είμαι ανύπαντρη μητέρα, ξέρετε ότι έχω μια κόρη και ουσιαστικά με μηνύετε για να καταστρέψετε το σπίτι μου. Είναι πολύ άθλιο, είναι απαίσιο». Και συνέχισε: «Νιώθω ότι με χρησιμοποίησαν…. Δεν απέκτησαν το τέλειο παιδί που ήθελαν και με πέταξαν στα σκουπίδια».
Η ιδιοκτήτρια του πρακτορείου που οργάνωσε την παρένθετη μητρότητα, Sally Rhoads-Heinrich, εξέφρασε την θλίψη της για την αγωγή. «Αυτό που με φέρνει σε αληθινά δύσκολη θέση είναι ότι μηνύουν την γυναίκα που τους έδωσε τον γιο τους. Πώς θα νιώσει ο γιος τους αν το μάθει αυτό κάποια μέρα;» είπε.
Η βιοηθικός Juliet Guichon επεσήμανε κάτι σημαντικό: «Το ζευγάρι προσπάθησε να τερματίσει την ζωή του μωρού για μια ιατρική πάθηση που μπορεί να ξεπεραστεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση και θεραπεία. Πόσον είναι προς το συμφέρον του παιδιού να ανατραφεί από αυτούς τους ανθρώπους;»
Περισσότερες από 50 χώρες απαγορεύουν τόσο την εμπορική όσο και την αλτρουιστική παρένθετη μητρότητα. Η Ιταλία επέκτεινε την απαγόρευσή της το 2024, ώστε να την καταστήσει «καθολικό έγκλημα» και τιμωρεί αυστηρά τους πολίτες που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για παρένθετη μητρότητα.
Κυβερνήσεις από πολλές χώρες, με επικεφαλής την Ιταλία και την Χιλή, έκαναν μια πολιτική διακήρυξη στο περιθώριο της 62ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, ζητώντας ένα διεθνές μορατόριουμ στην πρακτική που εκμεταλλεύεται τις γυναίκες και τα παιδιά παγκοσμίως.
Στην Ελλάδα – επίσημα - υπάρχει το μοντέλο δικαστικής έγκρισης για την παρένθετη μητρότητα, όπου οι μελλοντικοί γονείς λαμβάνουν δικαστική έγκριση πριν από την έναρξη της εγκυμοσύνης. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο έκανε αυστηρότερους τους νόμους περί παρένθετης μητρότητας το 2025 μέσω του Νόμου 5197/2025.
Η παρένθετη μητρότητα εκμεταλλεύεται την γυναίκα και αδικεί το παιδί με πολλούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι και η δυνατότητα επιβολής της έκτρωσής του, του θανάτου του, εάν δεν πληροί τις αναμενόμενες προδιαγραφές.
Τελικά, φαίνεται ότι οι άνθρωποι, που διεκδικούν την συμπερίληψη και την αποδοχή της δικής τους αδυναμίας, δεν εφαρμόζουν την συμπερίληψη ούτε για τον δικό τους άνθρωπο, επιδιώκοντας ακόμη και τον φόνο του αν εκδηλώσει κάποιου άλλου τύπου ανεπιθύμητη σε αυτούς «διαφορετικότητα».
Πηγές:
