Τα μωρά που γεννιούνται ζωντανά από έκτρωση αξίζει να έχουν φροντίδα και όχι εγκατάλειψη
Ένα panel επιζώντων από άμβλωση. Από αριστερά η Melissa Ohden (ΗΠΑ), Josiah Presley (Κορέα) χωρίς χέρι, ο Nik Hoot (Σιβηρία) χωρίς κάτω άκρα, η Gianna Jessen (ΗΠΑ) με εγκεφαλική παράλυση και η Claire Culwell (ΗΠΑ) με εξαρθρήματα ισχίων.
Από τον Melissa Ohden, επιζήσασα από έκτρωση, για την ιστοσελίδα του LifeNews
Η δημόσια συζήτηση για την έκτρωση συχνά επικεντρώνεται σε μια μόνο στιγμή, εκείνη της έκτρωσης, ενώ τα γεγονότα πριν και μετά από αυτή, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες απασχολούν ελάχιστα έως καθόλου. Για να καλύψουμε αυτό το κενό, το Abortion Survivors Network’s, (Δικτύου Επιζώντων Έκτρωσης), παρουσίασε στο 55ο Ετήσιο Εθνικό Συνέδριο για το Δικαίωμα στη Ζωή, την έρευνά του σχετικά με τις ανάγκες των επιζώντων από την άμβλωση.
Στην παρουσίαση με τίτλο «Επιζώντες. Ιστορίες. Δύναμη», αναπτύξαμε ένα θέμα που σπάνια περιγράφεται: Την εξέλιξη των γεγονότων μετά από έκτρωση που δεν πήγε όπως αναμενόταν. Σε αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνονται οι «αποτυχημένες» αμβλώσεις που οδηγούν σε ζωντανές γεννήσεις, οι ατελείς αμβλώσεις, οι αντιστραφείσες (μέσω προγεστερόνης) φαρμακευτικές αμβλώσεις και οι αποτυχίες των χαπιών της έκτρωσης. Το επείγον της τελευταίας κατηγορίας είναι πολύ σημαντικό, καθώς η φαρμακευτική έκτρωση - το «χάπι της έκτρωσης» - αντιπροσωπεύει πλέον την πλειοψηφία των αμβλώσεων.
Η φαρμακευτική άμβλωση έχει συγκεκριμένα ποσοστά αποτυχίας: 1 έως 3% όταν η μιφεπριστόνη και η μισοπροστόλη χρησιμοποιούνται εντός 49 ημερών, ποσοστό που αυξάνεται σε 3 έως 5% στις 50 έως 56 ημέρες και από 4 έως 10% όταν η μισοπροστόλη χρησιμοποιείται μόνη της (Dal Pizzol et al., 2006).
Τα δεδομένα αποκαλύπτουν αλήθειες που η ιδεολόγοι της άμβλωσης θέλουν σε μεγάλο βαθμό να αγνοούν. Καναδική έρευνα δείχνει ότι το 0,21% των χειρουργικών αμβλώσεων οδηγούν σε γέννηση ζωντανού εμβρύου, κάτι που ισοδυναμεί σε περίπου 1.734 επιζώντες ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες (Abortion Survivors Network’s, 2024). Αυτό το ποσοστό πιθανότατα υποεκτιμά το σύνολο, καθώς περιλαμβάνει μόνο τις χειρουργικές επεμβάσεις.
Μια μελέτη κοόρτης στο Κεμπέκ κατέληξε ότι το 11,2% των αμβλώσεων του 2ου τριμήνου οδήγησαν σε γέννηση ζωντανού εμβρύου, με τα ποσοστά επιβίωσης να φτάνουν το 21,7% όταν το βρέφος είναι μεταξύ 20 και 24 εβδομάδων, (Quebec Cohort Study, ACOG, 2024).
Το ποσοστό των γεννημένων ζώντων παιδιών στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αυξηθεί σταθερά, από 4,1% μεταξύ 1989 και 2000, σε 10,2% από το 2001 έως το 2010 και 20,8% μεταξύ 2011 και 2021. Παρά ταύτα, μόνο 10 πολιτείες απαιτούν αναφορά για αυτές τις περιπτώσεις. Το CDC τερμάτισε την επιτήρηση των ζωντανών γεννήσεων μετά το 2014 και δεν υπάρχουν ποινικές κυρώσεις για την μή παροχή φροντίδας σε ένα βρέφος επιζών από άμβλωση.
Αυτή η έλλειψη ορατότητας έχει σημαντικές συνέπειες για όλους τους εμπλεκόμενους.
Οι επιζήσαντες αμβλώσεων πιθανότατα έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρές σωματικές επιπλοκές σε όλη τους την ζωή, όπως απώλεια άκρων, εγκεφαλική παράλυση, βλάβες οργάνων, καθώς και ψυχολογικές διαταραχές όπως κρίσεις ταυτότητας, σοβαρή κατάθλιψη, και πνευματική δυσφορία.
Αναφέρουμε ως παραδείγματα την Gianna Jessen επιζήσασα από άμβλωση με καυστική ουσία 3ου τριμήνου, η οποία εκδήλωσε εγκεφαλική παράλυση, την Claire Culwell επέζησε από έκτρωση που σκότωσε την δίδυμη αδελφή της και έκτοτε της άφησε σοβαρά ορθοπεδικά προβλήματα στα πόδια της, τον Josiah Presley από την Νότιο Κορέα που έχασε το αριστερό του χέρι, το Nik Hoot από την Σιβηρία, ο οποίος έχασε τμήματα από τα πόδια του και τα δάκτυλά του έμειναν υποπλαστικά, οπότε έβαλε προσθετικά μέλη.(1)
Οι μητέρες που αντιμετωπίζουν μια ακούσια γέννηση ζωντανού μωρού σπάνια είναι προετοιμασμένες. Σε όλες τις περιπτώσεις που αντιμετώπισε το Abortion Survivors Network και αφορούσαν ένα σχεδόν βιώσιμο μωρό, οι γυναίκες δεν είχαν ενημερωθεί ότι ήταν πιθανή η γέννηση ενός ζωντανού μωρού.
Οι οικογένειες, οι πατέρες και οι γιατροί αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες καταστάσεις που δεν προβλέπουν τα τρέχοντα κλινικά πρωτόκολλα και οι πολιτικές.
Για αυτούς τους λόγους, είναι απαραίτητο να υπάρχει και να εφαρμόζεται σχέδιο για τα Ζωντανά Γεννημένα Μωρά (Born Alive Blueprint). Έχουμε σχεδιάσει αυτό το πλαίσιο με βάση την εμπειρία της άμεσης ενασχόλησης για περισσότερο από δύο δεκαετίες με τους επιζώντες και τις οικογένειές τους.
Για να πετύχει να δώσει προοπτική στους επιζώντες της έκτρωσης, το πρόγραμμα βασίζεται σε έξι πυλώνες: ακριβείς νομικούς ορισμούς, ολοκληρωμένη αναφορά περιστατικών, χρηματοδοτούμενες υπηρεσίες για επιζώντες και τις μητέρες, πλήρη οργάνωση δεδομένων, κλιμακούμενη υποστήριξη και πολιτισμική αναπροσαρμογή. Οι επιζώντες και οι μητέρες τους θα πρέπει να συμμετέχουν ενεργά, όχι παθητικά σε όλες τις υποστηρικτικές πολιτικές.
Το Abortion Survivors Network είναι ο μόνος οργανισμός παγκοσμίως που είναι αφιερωμένος σε αυτόν τον πληθυσμό. Αυτό δεν λέγεται από υπερηφάνεια, αλλά υπογραμμίζει πόσο παραμελημένα είναι αυτά τα άτομα που επιβίωσαν από την έκτρωση. Η νομοθεσία που επικεντρώνεται αποκλειστικά στην γέννηση των ζωντανών εκτρωθέντων μωρών δεν αντιμετωπίζει το ευρύτερο διαχρονικό σύνολο των εμπειριών και των αναγκών τους.
Η δια βίου φροντίδα τους είναι μια ανάγκη που υπερβαίνει τις ιδεολογικές γραμμές, είναι θέμα σεβασμού και ενδιαφέροντος για αυτούς τους ανθρώπους που κατάφεραν να επιζήσουν από την βάναυση διαδικασία της έκτρωσης.
Παραπομπή:
Πηγή: lifenews.com
