Από την Anne Marie Williams, RN, BSN, για την ιστοσελίδα του LiveAction.
Πολλές γυναίκες που υποστηρίζουν την αγέννητη ζωή αποφεύγουν τα από του στόματος αντισυλληπτικά (το «χάπι»), γνωρίζοντας ότι μπορεί να είναι αμβλωτικά (μπορεί να τερματίσουν την ζωή ενός παιδιού εμποδίζοντας την εμφύτευση του νεοσύστατου εμβρύου). Αυτές οι γυναίκες μπορεί να δεχθούν την τοποθέτηση ενδομήτριας συσκευής (Σπιράλ / IUD), έχοντας ακούσει ότι τα IUD είναι μόνο αντισυλληπτικά.
Ισχύει, όμως, αυτό;
Ας δούμε πώς υποτίθεται ότι αποτρέπουν την σύλληψη τα IUD – δηλ. τον μηχανισμό δράσης τους – και στην συνέχεια τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι μπορούν ή όχι να λειτουργήσουν ως αμβλωτικά.
Πώς λειτουργούν τα IUD ως αντισύλληψη;
Τα σπιράλ μαζί με τα ορμονικά εμφυτεύματα χαρακτηρίζονται ως μακράς δράσης αναστρέψιμα αντισυλληπτικά (long-acting reversible contraceptives, LARC) και η χρήση τους επεκτείνεται, παρά το δυσάρεστο δύσκολο παρελθόν τους, ιδιαίτερα των σπιράλ που δημιούργησαν επικίνδυνες επιπλοκές στις γυναίκες. Τα σπιράλ διαφέρουν σημαντικά από τα από του στόματος αντισυλληπτικά όπως το χάπι, επειδή ο κύριος μηχανισμός δράσης τους δεν είναι η πρόληψη της ωορρηξίας.
Σπιράλ χαλκού Paragard
Υπάρχουν 2 τύποι σπιράλ, που διακρίνονται με βάση το κύριο δραστικό συστατικό.
Τα σπιράλ χαλκού χαρακτηρίζονται συχνά πιο «φυσικά» επειδή απελευθερώνουν συνεχώς χαλκό στη μήτρα αντί για ορμόνες. Το Paragard είναι η μόνη μάρκα σπιράλ χαλκού που πωλείται στις ΗΠΑ και, σύμφωνα με τις πλήρεις πληροφορίες συνταγογράφησης, «Το Paragard λειτουργεί εμποδίζοντας το σπέρμα να φτάσει στο ωάριο, εμποδίζοντας το σπέρμα να γονιμοποιήσει το ωάριο ή ενδεχομένως εμποδίζοντας την προσκόλληση (εμφύτευση) στην μήτρα. Το Paragard δεν εμποδίζει τις ωοθήκες σας να παράγουν ένα ωάριο (την ωορρηξία) κάθε μήνα».
Το Paragard λοιπόν διαφέρει από το χάπι, επειδή δεν εμποδίζει την ωορρηξία, πράγμα που σημαίνει ότι ένα ώριμο ωάριο μπορεί λογικά να είναι διαθέσιμο σε κάθε κύκλο για πιθανή γονιμοποίηση από οποιοδήποτε σπερματοζωάριο το οποίο ο χαλκός δεν σκοτώνει ή δεν ακινητοποιεί με άλλο τρόπο. Εάν συμβεί γονιμοποίηση, το νεοσχηματισμένο έμβρυο δεν θα είναι σε θέση να εμφυτευτεί στο ενδομήτριο λόγω του εχθρικού, φλεγμονώδους περιβάλλοντος που έχει διαμορφωθεί από τη συνεχή απελευθέρωση χαλκού.
Και πράγματι, μια έκθεση(1) του 2008 από ομάδα εργασίας της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (European Society of Human Reproduction and Embryology, ESHRE) σημειώνει: «Είναι πολύ πιθανό ο υψηλός βαθμός αποτελεσματικότητας να σχετίζεται εν μέρει με την εμβρυοτοξική επίδραση των υψηλών συγκεντρώσεων ιόντων χαλκού. Οι σχετικές φλεγμονώδεις αλλαγές καθιστούν το ενδομήτριο δυσμενές περιβάλλον για εμφύτευση (Stanford και Mikolajczyk, 2002).»
Mirena και άλλα ενδομήτρια σπειράματα LNG
Ο άλλος τύπος ενδομητρίου σπειράματος είναι ο ορμονικός και περιέχει την προγεστερόνη λεβονοργεστρέλη (LNG) ως κύριο δραστικό συστατικό. Τα Mirena, Kyleena και Skyla/Jaydess είναι όλα ενδομήτρια σπειράματα LNG. Όπως και τα σπιράλ χαλκού, τα σπιράλ LNG δεν λειτουργούν κυρίως σταματώντας την ωορρηξία. Σύμφωνα με τις πλήρεις πληροφορίες συνταγογράφησης του κατασκευαστή του Mirena, της Bayer, «Επειδή η αντισυλληπτική δράση του Mirena οφείλεται κυρίως στις τοπικές επιδράσεις του στη μήτρα, στις γυναίκες γόνιμης ηλικίας που χρησιμοποιούν Mirena συνήθως εμφανίζονται ωορρηκτικοί κύκλοι με ρήξη ωοθυλακίων. Σε μια μελέτη 1 έτους, περίπου το 45% των εμμηνορροϊκών κύκλων ήταν ωορρηκτικοί και σε μια άλλη μελέτη μέσα σε 4 χρόνια, το 75% των κύκλων ήταν ωορρηκτικοί».
Πώς λειτουργούν λοιπόν το Mirena και άλλα σπιράλ;
Ο κατασκευαστής δεν γνωρίζει ακριβώς!
«Ο τοπικός μηχανισμός με τον οποίο η συνεχώς απελευθερούμενη LNG συμβάλλει στην αντισυλληπτική αποτελεσματικότητα του Mirena δεν έχει αποδειχθεί οριστικά». Πιθανοί μηχανισμοί δράσης περιλαμβάνουν: «πάχυνση της αυχενικής βλέννας που εμποδίζει την διέλευση του σπέρματος στην μήτρα, αναστολή της ικανότητας ή της επιβίωσης του σπέρματος και αλλοίωση του ενδομητρίου».
Τόσο τα σπιράλ χαλκού όσο και τα σπιράλ LNG θεωρούνται ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην πρόληψη της εγκυμοσύνης.
Ο FDA αναφέρει ότι τόσο για τα ενδομήτρια σπιράλ χαλκού όσο και για τα ενδομήτρια σπιράλ LNG, «Από τις 100 γυναίκες που χρησιμοποιούν αυτήν την μέθοδο, λιγότερες από 1 μπορεί να μείνουν έγκυες» σε ένα χρόνο, αν και μια μελέτη του 2022 που δημοσιεύτηκε στο Journal of Internal Medicine διαπίστωσε ότι στο πρώτο έτος μετά την τοποθέτηση, το 2,4% των γυναικών με ενδομήτρια σπιράλ LNG και το 2,99% των γυναικών με ενδομήτρια σπιράλ χαλκού εμφάνισαν μια μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη. Αν κανένας τύπος, όμως, ενδομήτριου σπιράλ δεν εμποδίζει σταθερά την ωορρηξία, πράγμα που σημαίνει ότι αναμφίβολα συμβαίνουν ορισμένες γονιμοποιήσεις, τί μπορεί να εξηγήσει το υψηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας στην πρόληψη της εγκυμοσύνης;
Πώς μπορούν τα ενδομήτρια σπιράλ να είναι εκτρωτικά;
Εξετάζοντας τους μηχανισμούς δράσης τόσο για τα ενδομήτρια σπιράλ χαλκού όσο και για τα ενδομήτρια σπιράλ LNG, τα οποία δεν σταματούν την ωορρηξία και αναφέρουν συγκεκριμένα την πρόληψη της εμφύτευσης ως πιθανό μηχανισμό δράσης, γίνεται σαφώς κατανοητή η ικανότητα των σπιράλ να προκαλούν πρώιμες, προεμφυτευτικές αποβολές των ανθρωπίνων βλαστοκύστεων (πρώιμων εμβρύων δηλ).
Το 1972, χάρη στις επιτυχημένες προπαγανδιστικές προσπάθειες οργανώσεων υπεράσπισης των αμβλώσεων, το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (American College of Obstetricians and Gynecologists , ACOG) - η επαγγελματική οργάνωση για μαιευτήρες/γυναικολόγους και άλλους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης για γυναίκες - επαναπροσδιόρισε αυθαίρετα την έννοια της σύλληψης του ανθρώπου, ξεχωρίζοντάς την από την γονιμοποίηση και καθιστώντας την ταυτόσημη με την εμφύτευση του εμβρύου στην μήτρα. Παραποίησαν δηλ. οι επιστήμονες τις έννοιες, τους ορισμούς και την ίδια την έναρξη της ζωής για τους ιδιοτελείς σκοπούς τους.(2)
Με βάση τον εσφαλμένο νέο ορισμό, η παρεμπόδιση της εμφύτευσης, η οποία συμβαίνει 6-7 ημέρες μετά την γονιμοποίηση δεν συνιστά έκτρωση επειδή η νέου τύπου «σύλληψη» (δηλαδή η εμφύτευση) δεν έχει ακόμη συμβεί. Αλλά η γονιμοποίηση – και όχι η εμφύτευση - σηματοδοτεί την αρχή της ζωής του νέου γενετικά μοναδικού, ξεχωριστού ατόμου και η παρεμπόδιση της εμφύτευσής του ισοδυναμεί με θάνατο.
Εάν η παχιά τραχηλική βλέννα από το LNG-IUD δεν εμποδίσει το σπέρμα να φτάσει σε ένα νεοαπελευθερωμένο ωάριο, ή ομοίως εάν ο χαλκός σε ένα χαλκούχο IUD δεν ακινητοποιήσει όλα τα σπερματοζωάρια και ένα καταφέρει να φτάσει σε ένα νεοαπελευθερωμένο ωάριο, μπορεί να συμβεί γονιμοποίηση. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις, αναμένεται μια πρόωρη έκτρωση λόγω αδυναμίας εμφύτευσης στο λεπτό τοίχωμα της μήτρας. Ακόμα και εκδόσεις όπως η Huffington Post παραδέχονται ότι, όταν χρησιμοποιούνται ως επείγουσα αντισύλληψη, τα IUD χαλκού μπορεί να είναι αμβλωτικά «σε μικρό αριθμό περιπτώσεων».
Πόσο συχνά είναι δυνατόν τα IUD να λειτουργούν ως εκτρωτικά;
Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση του 2020 προσπάθησε να απαντήσει σε αυτό ακριβώς το ερώτημα. Οι συγγραφείς της ανασκόπησης διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες από τις μελέτες ήταν παλιές. Ακόμα και οι καλύτερες μελέτες ήταν μετρίως καλές και πολλές ήταν χαμηλής ποιότητας, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτός είναι ένας τομέας όπου απαιτείται περαιτέρω έρευνα.
Οι συγγραφείς της ανασκόπησης παρατήρησαν επίσης ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη έρευνα που να συγκρίνει τα ποσοστά απώλειας κύησης μετά την γονιμοποίηση αλλά πριν από την εμφύτευση (την πρώιμη ή υποκλινική απώλεια ή αποβολή) σε γυναίκες που χρησιμοποιούν σπιράλ, έναντι γυναικών που δεν χρησιμοποιούν καμία μορφή αντισύλληψης και έχουν κανονική ωορρηξία (κάτι που χαρακτηρίζεται ως αυθόρμητη πρώιμη αποβολή).
Παρ' όλα αυτά, προηγούμενη έρευνα προσφέρει κάποιες χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το πόσο συχνά το σπιράλ μπορεί να λειτουργήσει εκτρωτικά και γιατί είναι δύσκολο να βρεθούν τα πραγματικά ακριβή ποσοστά απώλειας.
Ενώ οι περισσότερες μελέτες για την απώλεια κύησης μετά την γονιμοποίηση και πριν από την εμφύτευση, εξέτασαν τα επίπεδα της ꞵ-hCG (ανθρώπινης β- χοριακής γοναδοτροπίνης, της ορμόνης εγκυμοσύνης), οι συγγραφείς της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας σημείωσαν ότι αυτά τα επίπεδα αυξάνονται μόνο μετά την εμφύτευση. Εάν μια μελέτη μετρά μόνο αυτά τα επίπεδα, δεν μπορεί να αξιολογήσει με ακρίβεια τα ποσοστά απώλειας κύησης μετά την γονιμοποίηση αλλά πριν από την εμφύτευση στις χρήστριες σπιράλ. Αλλά ακόμα και έτσι, με την χρήση αυτού του μη κατάλληλου δείκτη, «Συνολικά, σε όλες τις γυναίκες που μελετήθηκαν σε όλες τις δημοσιεύσεις οποιασδήποτε ποιότητας, το 7,3% των χρηστριών σπιράλ είχαν ενδείξεις γονιμοποίησης και αποτυχίας εγκυμοσύνης (3). Όταν περιλαμβάνονται μόνο μελέτες καλής ποιότητας, το 4,5% των χρηστών σπιράλ είχαν ενδείξεις γονιμοποίησης και αποτυχίας διατήρησης της εγκυμοσύνης».
Είναι ενδιαφέρον ότι υπάρχει μια άλλη εξέταση αίματος που ονομάζεται Hsp10 ή Παράγοντας Πρώιμης Εγκυμοσύνης (Early pregnancy factor), η οποία «είναι πιο πιθανό να ανιχνεύσει την παρουσία πρώιμων εμβρύων που δεν επιβιώνουν μέχρι την εμφύτευση και το σημείο ύπαρξης ανιχνεύσιμων επιπέδων β-hCG». Η Hsp10 είναι μια πρωτεΐνη που βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας να φιλοξενήσει τους γενετικά ξένους απογόνους της και απελευθερώνεται πολύ πριν αυξηθούν τα επίπεδα ꞵ-hCG. Στη μία μικρή μελέτη για την Hsp10 από το 1992, οι ερευνητές εντόπισαν «την εμφάνιση γονιμοποίησης με πιθανή αποτυχία του γονιμοποιημένου ωαρίου να εμφυτευτεί στο ενδομήτριο της μήτρας στο 26% των κύκλων που μελετήθηκαν».
Η έκθεση του εργαστηρίου ESHRE του 2008 κατέληξε ομοίως στο συμπέρασμα: «Υπάρχουν επαρκή στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα σπιράλ μπορούν να αποτρέψουν και να διαταράξουν την εμφύτευση. Ο βαθμός στον οποίο αυτή η παρέμβαση συμβάλλει στην αντισυλληπτική τους δράση είναι άγνωστος. Τα δεδομένα είναι λιγοστά και οι πολιτικές συνέπειες της διευκρίνησης αυτού του ζητήματος παρεμποδίζουν την ολοκληρωμένη έρευνα».
Γιατί η ικανότητα των σπιράλ να προκαλούν άμβλωση δεν συζητείται ευρύτερα;
Ίσως η καλύτερη σύνοψη του γιατί η ικανότητα των σπιράλ να δρουν ως εκτρωτικοί παράγοντες δεν συζητείται ευρύτερα, προέρχεται από την έκθεση του εργαστηρίου ESHRE του 2008, η οποία σημείωσε χαρακτηριστικά:
... Εάν αποδειχθεί οριστικά ότι τα σπιράλ μπορούν να αποτρέψουν την εμφύτευση του εμβρύου, τότε αυτά θα θεωρούνταν από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως αιτία πρόωρης έκτρωσης. Ως αποτέλεσμα, πολλοί φορείς που εμπλέκονται στην έρευνα, την ανάπτυξη ή την χορήγηση αντισύλληψης προτιμούν να αφήνουν το ζήτημα του μηχανισμού δράσης άλυτο, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει γιατί η έρευνα για τους αντισυλληπτικούς μηχανισμούς των σπιράλ είναι σπάνια τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Παραπομπές:
- https://academic.oup.com/humupd/article-abstract/14/3/197/683294?redirectedFrom=fulltext&login=false
- https://www.liveaction.org/news/acog-abortion-population-control-redefined-beginning-life
- https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/0024363919854289#table3-0024363919854289
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Αφήστε με να ζήσω!»
Πηγή: liveaction.org
